(ភ្នំពេញ)៖ អ្នកជំនាញសេដ្ឋកិច្ចបានលើកឡើងថា ប្រាក់ឈ្នួលអប្បបរមាកម្មករនិយោជិតក្នុងវិស័យវាយនភ័ណ្ឌកាត់ដេរសម្លៀកបំពាក់ ស្បែកជើង និងផលិតផលធ្វើដំណើរសម្រាប់ឆ្នាំ២០២៧ ឡើងខ្ពស់ អាចជះឥទ្ធិពលលើទីផ្សារការងារលើសពីវិស័យដែលស្ថិតក្រោមច្បាប់ប្រាក់ឈ្នួលអប្បបរមា ដោយសហគ្រាសធុនតូច និងមធ្យម(SMEs) អាចប្រឈមនឹងការកើនឡើងថ្លៃកម្លាំងពលកម្ម និងការលំបាកក្នុងការរក្សាបុគ្គលិក។
លោកបណ្ឌិត ស្រ៊ុន សុភ័ក្រ្ត សាស្ត្រាចារ្យសេដ្ឋកិច្ចនៅសាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទនីតិសាស្ត្រ និងវិទ្យាសាស្ត្រសេដ្ឋកិច្ចបានមានប្រសាសន៍ថា ប្រាក់ឈ្នួលចំនួន២៣១.៥ដុល្លារ ដែលកំណត់សម្រាប់វិស័យវាយនភ័ណ្ឌ សម្លៀកបំពាក់ ស្បែកជើង និងផលិតផលធ្វើដំណើរសម្រាប់ឆ្នាំ២០២៧ខាងមុខនេះ អាចក្លាយជាស្តង់ដារយោងសម្រាប់ទីផ្សារការងារទូទៅនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។
លោកបណ្ឌិតបានបញ្ជាក់ថា៖«ទោះបី SMEs នៅក្រៅវិស័យដែលត្រូវអនុវត្តប្រាក់ឈ្នួលអប្បបរមាមិនមានកាតព្វកិច្ចផ្លូវច្បាប់ក្នុងការកំណត់ប្រាក់ឈ្នួលអប្បបរមាក៏ដោយ ប៉ុន្តែពួកគេអាចត្រូវបង្កើនប្រាក់ឈ្នួល ដើម្បីប្រកួតប្រជែងទាក់ទាញ និងរក្សាបុគ្គលិករបស់ខ្លួន»។
លោកបណ្ឌិត ស្រ៊ុន សុភ័ក្រ្តបានពន្យល់ថា សម្ពាធនេះមានភាពខុសគ្នាពីសហគ្រាសធំៗ ព្រោះ SMEs ភាគច្រើនមានដើមទុន និងប្រាក់ចំណេញមានកម្រិត ហើយមិនអាចបញ្ជូនការកើនឡើងនៃថ្លៃដើមទៅកាន់អ្នកប្រើប្រាស់បានងាយស្រួលនោះទេ។
ជាមួយគ្នានេះ ការប្រកួតប្រជែងពីទំនិញនាំចូលក៏កំណត់សមត្ថភាពរបស់អាជីវកម្មក្នុងស្រុកក្នុងការដំឡើងតម្លៃផងដែរ។ ប្រសិនបើទំនិញក្នុងស្រុកមានតម្លៃខ្ពស់ពេក អ្នកប្រើប្រាស់អាចងាកទៅរកផលិតផលពីប្រទេសជិតខាងដែលមានតម្លៃប្រកួតប្រជែងទាបជាង។
«សម្រាប់សហគ្រាសធំៗ ពួកគេអាចមានលទ្ធភាពចរចាជាមួយអ្នកបញ្ជាទិញ ដើម្បីសម្របសម្រួលការកើនឡើងថ្លៃដើម ប៉ុន្តែសម្រាប់ SMEs មិនមានលទ្ធភាពដូចគ្នានេះទេ។ ដូច្នេះការកើនឡើងថ្លៃកម្លាំងពលកម្មអាចដាក់សម្ពាធលើលំហូរសាច់ប្រាក់ និងប្រតិបត្តិការអាជីវកម្ម» នេះជាការបញ្ជាក់របស់លោកបណ្ឌិត។
លោកបណ្ឌិតបានបន្តថា ដោយសារ SMEs មានតួនាទីសំខាន់ក្នុងសេដ្ឋកិច្ចកម្ពុជា ការកំណត់គោលនយោបាយប្រាក់ឈ្នួលគួរត្រូវពិចារណាទាំងផលប្រយោជន៍របស់កម្មករ និងសមត្ថភាពរបស់អាជីវកម្ម ដើម្បីចៀសវាងការកើនឡើងថ្លៃដើមខ្ពស់ពេក ដែលអាចប៉ះពាល់ដល់និរន្តរភាពសហគ្រាស។ហើយយើងត្រូវថ្លឹងថ្លែងឱ្យបានគ្រប់ជ្រុងជ្រោយ ព្រោះការកើនឡើងប្រាក់ឈ្នួលមិនត្រឹមតែពាក់ព័ន្ធនឹងប្រាក់ចំណូលរបស់កម្មករទេ ប៉ុន្តែក៏ពាក់ព័ន្ធនឹងលទ្ធភាពប្រកួតប្រជែង លំហូរសាច់ប្រាក់ និងការបន្តអាជីវកម្មរបស់ SMEs ផងដែរ៕
ដោយ៖ ឧត្តម
